من دولت افغانستان مستحکم و قوی و نسبتاً مستبد و دارای اتوریته می خواهم نه دولت سست و ضعیف که هرکسی بتواند هر عملی که بخواهد انجام بدهد و سر فلک هم رای نزند! و بعدش هیچ نوع حالت بازدارندگی نباشد.

دیدگاهها و نظرها: "دولت من دولت سست و ضعیف است."، دولت من خیلی شبیه به غذای کشکیو است؛ آبکی!"، "دولت من کلوخ گذاشته از آب تیر می شود"، "من دولتی می خواهم که حداقل در همین شهر کابل چندین میدان اعدام درست کند"، "من دولتی می خواهم که بزهکار و رشوه خور و رشوه ده و متجاوز بالای ناموس مردم و متجاوز بالای دختران معصوم مردم و اختطاف گران و قاچاقچی و دزد و سارق و شورشی و و محارب و معاند را بالای چوبه دار بالا کنند"، "برخورد آرام و ملایم و مناسب آدمهای با فضیلت، مال آدمهای افغانستانی نیست. این مردم باید چشم ترس ببیند تا آدم شود."، "باید نظام مستبد و قوی و با اراده و مستحکم باشد تا مردم را هدایت و رهبری کند"، "دولت باید کسانی را بکشد و کسانی را اعدام کند و کسانی را باید بین چاه بیندازد و کساین را تشویق کند و کسانی را تمجید کند و تقدیر نماید"، "مردم افغانستان، مردمی است که به ظلم عادت کرده است. این ظلم آباد فقط به دستان رهبری خواهد شد که دستها قطع شوند، نفسها اعدام شوند، آدمها از بالای کوه پرت شوند"، "راه نجات جامعه افغانستانی از وضعیت بد فعلی؛ برخورد مسالمت آمیز لازم ندارد بلکه دولت خشن و قویی را می خواهد که یک دستش چوبه دار باشد و دست دیگرش مهربانی و عطوفت"، "حکومت باید از راههای تدبیر و اداره و رهبری و سیاست جامعه اش را سالم بسازد نه با اعدام و ترس و ارعاب"، "ارعاب و ترس و اعدام اگر چاره ساز می بود، نظامهای اعدامگر گذشته کارساز می بود"، "بنیادها باید درست شود نه روبناها، تا زیرساختهای جامعه درست نشود، با اعدام و حبس و ارعاب کار به نتیجه نخواهد رسید"، "تا افراد متخلف و بد جامعه تنبیه نشود و گوشمالی نگردد جامعه مهار نخواهد شد"، "راههای مواصلاتی در زمان طالبان امن بود. هیچ کسی مورد دزدی قرار نمی گرفت زیرا دزدها قطع دست می شد. اما حکومت فعلی هم اگر اعدام و قطع دست و ته چاه انداختن را پیشه سازد کمی به بهبودی وضع کمک خواهد کرد."

اکنون با توجه به دیدگاههای متفاوت و متکثر شما خواننده محترم حق دارید تا دیدگاههای خود را بر این دیدگاهها اضافه کنید. حتا اگر شما رئیس جمهور کشور باشید. هیچ بد نخواهد بود که رئیس جمهور و یا هریک از کابینه نظر بدهند. حکومت یک امانت به دست زمامداران است. ملت طبق یک قرارداد نانوشته امانت را به دست یک عده متخصص اداره سپرده است. یعنی چوپانها و گاوچرانها و نجازان و اصناف گوناگون گفته اند: چون ما وقت نداریم و تخصص اداره کشور نیز نداریم، این امانت به دست شما. ما در برابر امانت داری و اداره عمومی جامعه این مبلغ دستمزد به شما می دهیم. پس زمامداران درواقع مزدوران جامعه اند. حالا مزدوران باید از سوی اربابان جامعه در رأی و نظر کمک و امعان شوند.

دیدگاههای خود را به این نوشته اضافه کنید. شما چه نظر دارید؟ آیا شما هم دولت محکم و قاطع می خواهید یا اینکه کدام نظر دیگری دارید؟ یا شاید راه چاره زیربنا سازی در نظر دارید. منتظر دیدگاههای شماهستیم. سربلند باشید.